ട്രമ്പിന്റെ കളി ഇറാനോടു നടക്കാത്തതിന്റെ കാരണം...

ഇറാനെപ്പോലെ ആത്മാഭിമാനം ആർക്കും പണയം വെക്കാത്ത ഒരു രാജ്യം അമേരിക്കയുടെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങൾക്കു താഴെ തലവെച്ചു കൊടുക്കില്ലാ എന്നത് നേരത്തേതന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ട്രമ്പിന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ലായെന്ന് ഇറാൻ നേരത്തേ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുമാണ്. ചർച്ച പരാജയപ്പെടാനുണ്ടായ കാരണം വേറേ അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല. സമാധാന ചർച്ചകൾ ഒരു വശത്ത് നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ അമേരിക്ക കൂടുതൽ സൈന്യത്തെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലേക്ക് അയക്കുന്നത് ഇറാനെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. സമാധാനമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിൽ എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം സൈന്യത്തെ വിന്യസിക്കുന്നത് എന്ന് ഇറാൻ ചോദിക്കുന്നു.

ഇറാന്റെ ആണവ പദ്ധതി സമാധാനപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ആണവായുധം നിർമ്മിക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ മതപരമായ വിശ്വാസത്തിന് എതിരാണെന്ന് ഇറാൻ ആവർത്തിച്ചു വ്യക്തമാക്കുന്നു. അത് അമേരിക്കക്കുമറിയാം. പക്ഷേ ഇറാനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ദുർബലപ്പെടുത്താൻ അമേരിക്ക ആണവ വിഷയം ഒരു ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കുകയാണെന്ന് ഇറാൻ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.

അമേരിക്കയുടെ ഭീഷണികൾക്കും ഉപരോധങ്ങൾക്കും മറുപടിയായി തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള ഏക 'ട്രംപ് കാർഡ്' ഹോർമുസ് കടലിടുക്കാണെന്ന് ഇറാൻ പക്ഷത്തുള്ളവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെയുള്ള എണ്ണ വിതരണം തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അമേരിക്കയുടെ സമ്മർദ്ദ തന്ത്രങ്ങളെ നേരിടാൻ ഇറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. ഹിസ്ബുള്ളയെ ഇറാൻ സഹായിക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ സുരക്ഷയ്ക്കും മേഖലയിലെ പ്രതിരോധത്തിനും വേണ്ടിയാണെന്നാണ് ഇറാൻ്റെ നിലപാട്. ലെബനൻ സർക്കാരിൻ്റെ ഭാഗമായ ഹിസ്ബുള്ളയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഇറാൻ തയ്യാറല്ല.

യുദ്ധത്തിനിടെ വിദ്യാലയങ്ങൾക്കും സാധാരണക്കാർക്കും നേരെ നടക്കുന്ന ആക്രമണങ്ങളെ ഇറാൻ ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നു. കൊല്ലപ്പെട്ട കുട്ടികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിൻ്റെ ശ്രദ്ധ ഇതിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഇറാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ചർച്ചക്ക് ഇറാൻ പ്രതിനിധികളെത്തിയ വിമാനവും വിമാനത്തിലെ ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റുകളിൽ നിരത്തിയിരുന്ന, അമേരിക്ക കൊലപ്പെടുത്തിയ ഇറാനിലെ കുരുന്നുകളുടെ ബാഗുകളും ഷൂസുകളും ചിത്രങ്ങളും അതിന്റെ ഭാഗമായായിരുന്നു.

പാകിസ്ഥാനിൽ വെച്ച് നടന്ന ചർച്ചകൾ ഫലം കാണാതെ പോയതിന് കാരണം അമേരിക്കയുടെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാടുകളാണ്. തങ്ങളുടെ ദേശീയ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രമേ ഏതൊരു ഉടമ്പടിക്കും ഇറാൻ തയ്യാറാവുകയുള്ളൂ. ഇറാന്റെ ദേശീയതക്ക് അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും പുല്ലുവിലപോലും കൊടുക്കുന്നുമില്ല. പിന്നെങ്ങനെ സമാധാന ചർച്ച മുന്നോട്ടുപോകും..?

Read More

കേരളം മാറ്റത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കാൻ കാരണം

 രണ്ടാം പിണറായി സർക്കാർ അധികാരമേറ്റെടുത്ത കാലം മുതൽ കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക അന്തരീക്ഷം വലിയ തകർച്ചയെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. വികസനത്തിന്റെ തിളക്കമുള്ള പരസ്യങ്ങളും പി.ആർ ഏജൻസികളുടെ പ്രചാരണങ്ങളും വഴി പുറംലോകത്തെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും കേരളത്തിലെ സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതം ഇന്ന് ദുരിതപൂർണ്ണമാണ്. സമാനതകളില്ലാത്ത ഭരണപരാജയങ്ങളും അഴിമതി ആരോപണങ്ങളും സർക്കാരിനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരിക്കുന്നു. ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളോട് മുഖം തിരിക്കുന്ന സർക്കാരിന്റെ സമീപനം വരാനിരിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൽ.ഡി.എഫിന് കനത്ത തിരിച്ചടിയുണ്ടാക്കുമെന്ന സൂചനകളാണ് നൽകുന്നത്.

സംസ്ഥാനത്തെ യുവജനതയെ വഞ്ചിക്കുന്ന നയങ്ങളാണ് പിണറായി സർക്കാർ പ്രധാനമായും സ്വീകരിച്ചത്. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ പി.എസ്.സി റാങ്ക് ലിസ്റ്റുകളിൽ ഇടംപിടിച്ച് നിയമനം കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരൊറ്റ നിയമനം പോലും നടത്താതെ പല ലിസ്റ്റുകളും കാലഹരണപ്പെടാൻ സർക്കാർ അനുവദിച്ചു. കൃത്യസമയത്ത് ഒഴിവുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാതെയും കരാർ നിയമനങ്ങളുടെ മറവിൽ പാർട്ടി കേഡറുകളെ തിരുകിക്കയറ്റിയും മെറിറ്റിനെ അട്ടിമറിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കാണുന്നത്. തൊഴിലില്ലായ്മ രൂക്ഷമായിരിക്കെത്തന്നെ പൊതുവിപണിയിലെ വിലക്കയറ്റം സാധാരണക്കാരന്റെ നട്ടെല്ലൊടിക്കുന്നു. സപ്ലൈകോ വഴി വിതരണം ചെയ്തിരുന്ന സബ്സിഡി സാധനങ്ങൾ കിട്ടാനില്ലാത്ത അവസ്ഥയും, വെള്ളം, വൈദ്യുതി, കെട്ടിട നികുതി എന്നിവയിലുണ്ടായ അമിതമായ വർധനവും ജനങ്ങളിൽ വലിയ അമർഷമാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

അഴിമതിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ സർക്കാർ എല്ലാ റെക്കോർഡുകളും തകർത്തിരിക്കുകയാണ്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുയർന്ന മാസപ്പടി വിവാദം മുതൽ ലൈഫ് മിഷൻ, എ.ഐ ക്യാമറ അഴിമതികൾ വരെ സർക്കാരിന്റെ സുതാര്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ശബരിമലയിലെ ആചാരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ക്ഷേത്രസ്വത്തുക്കളുടെ വിനിയോഗത്തിലും ഉയർന്ന 'സ്വർണ്ണക്കൊള്ള' ആരോപണങ്ങൾ വിശ്വാസിസമൂഹത്തിനിടയിൽ സർക്കാരിനെതിരെയുള്ള വികാരം കടുപ്പിച്ചു. ഭരണഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതിന് പകരം സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകൾക്ക് മൗനാനുവാദം നൽകുന്ന രീതിയാണ് ഇവിടെ തുടരുന്നത്.

ഇതിനെല്ലാം പുറമെ, പോലീസിന്റെ പക്ഷപാതപരമായ പെരുമാറ്റവും മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ധാർഷ്ഠ്യത്തോടെയുള്ള സമീപനവും സർക്കാരിനെ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും അകറ്റി. ക്രമസമാധാന നില തകരുകയും ലഹരി-ഗുണ്ടാ മാഫിയകൾ സ്വൈര്യവിഹാരം നടത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ പോലീസ് പലപ്പോഴും ഭരണകക്ഷിയുടെ പോഷകസംഘടനയെപ്പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ജനാധിപത്യപരമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നവരെ അടിച്ചമർത്തുന്നതും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരോടുള്ള മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പുച്ഛത്തോടെയുള്ള മറുപടികളും ജനാധിപത്യ കേരളത്തിന് അപമാനമാണ്. വികസനം എന്നത് കേവലം കെട്ടിടങ്ങളിലും പാലങ്ങളിലും ഒതുങ്ങേണ്ടതല്ലെന്നും, അത് ജനങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കേണ്ടതാണെന്നും ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു വോട്ടർ സമൂഹം ഈ ദുർഭരണത്തിന് ബാലറ്റിലൂടെ മറുപടി നൽകുമെന്നുറപ്പാണ്.

Read More

ഇസ്രായേൽ-ഇറാൻ സംഘർഷത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം

ഇന്നത്തെ ആഗോള രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് ഇസ്രായേലും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള ശത്രുത. പലപ്പോഴും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും മറ്റും ഇതിനെ ഒരു "മതയുദ്ധം" ആയി ചിത്രീകരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യം പരിശോധിച്ചാൽ അതൊരു ശുദ്ധ അസംബന്ധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. 1979-ലെ ഇറാൻ വിപ്ലവത്തിന് മുമ്പ് ഇസ്രായേലും ഇറാനും തമ്മിൽ അടുത്ത ബന്ധമാണുണ്ടായിരുന്നത്. അന്നത്തെ ഇറാൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ഷാ ഇസ്രായേലിനെ അംഗീകരിക്കുകയും വ്യാപാര-സുരക്ഷാ ബന്ധങ്ങൾ പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മതം മാറിയതുകൊണ്ടല്ല ഈ രാജ്യങ്ങൾ ശത്രുക്കളായത്, മറിച്ച് ഇറാനിലെ ഭരണമാറ്റവും തുടർന്നുവന്ന രാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങളുമാണ് ഇതിന് കാരണം.

മതപരമായ ശത്രുതയാണ് ഈ സംഘർഷത്തിന് പിന്നിലെങ്കിൽ ഇറാനിൽ ഇത്രയധികം ജൂതന്മാർ വസിക്കുമായിരുന്നില്ല. ഇസ്രായേലിന് പുറത്ത് മധ്യേഷ്യയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജൂതന്മാരുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇറാൻ. അവർക്ക് അവിടെ ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യവും പാർലമെന്റിൽ പ്രത്യേക സീറ്റും ഭരണഘടനാപരമായ സംരക്ഷണവുമുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ ഇസ്രായേലിൽ ജനസംഖ്യയുടെ ഏകദേശം 20 ശതമാനത്തോളം മുസ്ലിങ്ങളാണ്. ഇവർ ഇസ്രായേൽ പൗരന്മാരായി അവിടെ ജീവിക്കുന്നു.

ഇതൊരു പ്രാദേശികാധിപത്യത്തിനായുള്ള (Regional Hegemony) പോരാട്ടമാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിൽ ആര് കരുത്തരാകണം എന്നതിനെ ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കമാണിത്. അമേരിക്കയുടെ സാന്നിധ്യം, എണ്ണക്കച്ചവടം, ആയുധ വ്യാപാരം എന്നിവ ഇതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഇറാൻ തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ തടയാൻ ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിനിടയിൽ മതത്തെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത് സാധാരണക്കാരുടെ വികാരം ചൂഷണം ചെയ്യാൻ മാത്രമാണ്.

ഒരു യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ അത് തുടങ്ങിവെച്ചത് ആരാണെന്നും അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യം എന്താണെന്നും വസ്തുതാപരമായി വിശകലനം ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. അതിനുപകരം മതത്തിന്റെ പേരിൽ പക്ഷം പിടിക്കുന്നതും ഇതര മതസ്ഥരെ അവഹേളിക്കുന്നതും വിവേകശൂന്യമായ പ്രവർത്തിയാണ്. യുദ്ധത്തിൽ മരിക്കുന്നത് മനുഷ്യരാണ്, മതങ്ങളല്ല. രാഷ്ട്രീയ പകപോക്കലുകൾക്ക് മതത്തിന്റെ ചായം പൂശുന്നത് സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തെ തകർക്കുകയേയുള്ളൂ.

Read More