നടുറോഡിലെ നമസ്കാരം ആരാധനയല്ല ആഭാസമാണ്

ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് മൗലികമായ അവകാശങ്ങളിലൊന്നാണ്. എന്നാൽ, ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളെ ഹനിച്ചുകൊണ്ടോ പൊതുസമൂഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടോ ആയിരിക്കരുത് എന്നത് ഏതൊരു പൗരന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. സമീപകാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തർപ്രദേശ്, ഡൽഹി, ഹരിയാന, പശ്ചിമ ബംഗാൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ) പൊതുനിരത്ത് തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള പ്രാർത്ഥനകളെച്ചൊല്ലി ഉണ്ടായ തർക്കങ്ങളും, അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, പൊതുവഴികൾ തടസ്സപ്പെടുത്തിയുള്ള പ്രാർത്ഥനകളുടെ ഇസ്ലാമിക വശവും സാമൂഹിക പൊരുത്തക്കേടുകളും വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

ഇസ്ലാമിക അധ്യാപന പ്രകാരം പൊതുവഴികൾ ജനങ്ങൾക്കും യാത്രാവശ്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള പൊതുസ്വത്താണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിൽ വഴികൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് ഇസ്ലാം കർശനമായി വിലക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി (സ) പൊതുവഴികളിൽ വെറുതെയിരിക്കുന്നതിനെപ്പോലും വിലക്കുകയും, അഥവാ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വഴിയുടെ അവകാശങ്ങൾ (യാത്രക്കാർക്ക് തടസ്സമുണ്ടാക്കാതിരിക്കുക, കാഴ്ച താഴ്ത്തുക, സലാം മടക്കുക തുടങ്ങിയവ) പൂർണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ (ഈമാന്റെ) ഭാഗമായാണ് ഇസ്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ തന്നെ, പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടും ഗതാഗതക്കുരുക്കും ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിൽ റോഡുകൾ കൈയേറി നിസ്കരിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥ ഇസ്ലാമിക തത്വങ്ങൾക്കും പ്രവാചക ചര്യയ്ക്കും നിരക്കുന്നതല്ല.

വിശ്വാസികൾക്ക് തങ്ങളുടെ പള്ളികളിലോ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ആരാധനാലയങ്ങളിലോ കൃത്യമായി പ്രാർത്ഥനകൾ നടത്താനുള്ള പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന ഈ അവകാശത്തെ തടയാൻ ആർക്കും അധികാരമില്ല. എന്നാൽ, ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് പുറത്തേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് നിത്യേന ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ യാത്ര ചെയ്യുന്ന പൊതുനിരത്തുകളിലേക്ക് പ്രാർത്ഥനകൾ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത് ന്യായീകരിക്കാനാകില്ല. വിശ്വാസികൾക്ക് സമാധാനപരമായി പ്രാർത്ഥിക്കാനുള്ള സൗകര്യം പള്ളികൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഉറപ്പുവരുത്തുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

മറ്റ് മതസ്ഥരുടെ ഉത്സവ വേളകളിൽ റോഡുകളിൽ ആളുകൾ കൂടാറുണ്ടെന്ന വാദം ഉന്നയിച്ച്, തങ്ങൾക്കും റോഡ് ഉപരോധിച്ച് നിസ്കരിക്കാനുള്ള അവകാശം വേണമെന്ന് വാദിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യപരമായ രീതിക്ക് ചേർന്നതല്ല. ഒരു തെറ്റിനെ മറ്റൊരു തെറ്റുകൊണ്ട് ന്യായീകരിക്കാൻ ഒരുകാലത്തും കഴിയില്ല. പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ശല്യമാകുന്ന തരത്തിലുള്ള ആചാരങ്ങളും രീതികളും ഏത് മതവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണെങ്കിലും സ്വയം തിരുത്താൻ തയ്യാറാകണം. അല്ലാത്തപക്ഷം, ക്രമസമാധാന പാലനത്തിന്റെയും പൊതുജന സുരക്ഷയുടെയും ഭാഗമായി ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും പോലീസിനും ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ നിയമപരമായി ഇടപെടേണ്ടി വരും.

മതവിശ്വാസം എന്നത് വ്യക്തിപരവും ആത്മീയവുമായ ഒന്നാണ്. അത് മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോഴും സമൂഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടാകുമ്പോഴും അതിന്റെ പവിത്രത നഷ്ടപ്പെടുന്നു. പൊതുനിരത്തുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്തിയുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ ഇസ്ലാമികമല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വിശ്വാസികൾ സ്വയം അത്തരം രീതികളിൽ നിന്ന് പിന്മാറുകയാണ് വേണ്ടത്.

അതേസമയം, ആരാധനാലയങ്ങളിൽ സമാധാനപരമായി പ്രാർത്ഥിക്കാനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ സമൂഹത്തിനും ഭരണകൂടത്തിനും ബാധ്യതയുണ്ട്. പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെയും സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയോടെയും മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ സമാധാനാന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ സാധിക്കൂ.